Ḥācī İbrāhīm Pāşā menbaʿ-ı baḥr-i kerem Ḳapudān-ı ʿaṣr-ı Sulṭān Aḥmed-i behcet-aṣīl Şāh-ı vālā-menḳabet Dārā-yı İskender-ḫadem Pādişāh-ı rubʿ-ı meskūn ḫādim-i beyt-i Ḫalīl ʿAdl ü inṣāf u ẕekā vü rüşd-i ẕātın fehm edip Āṣaf-ı yektā ʿAlī Pāşā’yı ettikte vekīl Vaḳt-i endekte Niẓāmü’l-mülk’ü mensī eyledi Ḥüsn-i tedbīriŋde Ḥaḳ bu olamaz oŋa ʿadīl Kaʿbe-i maḳṣūda aṣḥāb-ı ṣafā saʿy eylesin Çünkü oldur rāh-ı Ḥaḳḳ’a istiḳāmetle delīl Āṣaf-ı s̱ānī çerāġ-ı rūşeni pāşāyı gör Lemʿa-pāş ola İlāhī kevne tā rūz-ı raḥīl Ḫayr-ı maḥż idi vücūdu maḥż-ı ḫayra ṣarf edip Fī sebīlillāh ṣu gibi mālını etti sebīl Bu sebīl ü cāmiʿ ü ḥammāmı ḫayrāt eyledi Rūz-ı maḥşerde vere Bārī Ḫudā ecr-i ceẕīl Zevraḳ-ı iḳbāli seyrān eyledikçe ʿālemi Seyl-i bārān-veş ola aʿdāsınıŋ ʿömrü ʿacīl Ferdī-i şīrīn-edā tārīḫ-i itmāmın dedi Yaptı İbrāhīm Pāşā ʿayn-i Zemzem’dir sebīl