Cenāb-ı Vālide Sulṭān Ümm-i Muṣṭafā Ḫān kim Dem-ā-dem beẕl ü cūd etmekde baḥr olmaz aŋa hemtā Ḫudā ẕāt-ı şerīfin ḥıfẓ edip dā’im ḫaṭālardan Anıŋ dünyā vü ‘uḳbāsını ma‘mūr eyleye Mevlā Hemīşe ṭab‘-ı pākī ḫayra mā’ildir o ẕī-şānıŋ Zamānında olup beytü’ṣ-ṣanem beytü’ṣ-ṣamed Ḥaḳḳā Ġalaṭa şehrine çün ṣaldı pertev mihr-i iḥsānı O şehr-i dest-i mi‘mār-ı keremle eyledi iḥyā Yapıp bu cāmi‘-i zībāyı a‘lā ḫayr etdirdi Aḳıtdı çeşmeler ol cāda oldu selsebīl-āsā Te‘ālallāh zihī ‘ālī binā ṭāḳ-ı mu‘allā kim Erişmez farḳına bāl ü per-i Cibrīl ile ‘Anḳā Hemān bir gülşen-i zībāya beŋzer ḥüsn-i ṣūretle O gülşende mināre bir nihāl-i servdir gūyā Nedir ol ḳasr-ı dil-cūlar o maḥfellerle ol minber Ḫudā ma‘mūr u ābādān ede durduḳça bu dünyā Du‘ālar eyleyip ‘ālem dedi tārīḫ için Rāżī Muṭāf-ı ḳudsiyān-ı ‘arş ola bu cāmi‘-i zībā 1109