Ḫıdīv-i baḥr u ber Sulṭān Aḥmed Ḫān-ı ẕī-şānıŋ Ki vaṣfı mevc-i deryā gibi şaşḳın ḥadd u iḥṣādan Vezīr-i aʿẓamı Dāmādı İbrāhīm Paşa kim Zülāl-i cūduna sīr olmamış yoḳ ḫalḳ-ı dünyādan Civār-ı cāmiʿ-i Sulṭān Meḥemmed Ḫān-ı Fātiḥ’de Güẕār ettikde devletle bu şeh-rāh-ı dil-ārādan Teferrüs etdi kim her sū ederler ṣarf-ı āb-ı rū Alınca bir ḳurāba ṣu niçe minnetle ṣaḳḳādan Bu es̱nāda Zülālī nām monla cümle aġzından Varıp sūz-ı derūn ʿarż etmek-ile ḳıllet-i mādan Ṣu gibi sū-yı ḫayra meyl edip ṭabʿı ḫurūş etdi Zülāl-i merḥamet ol menbaʿ-ı iḥsān-ı vālādan Hemān fermān edip bu çeşme-i dil-cūyı yapdırdı ʿIṭāş-ı ümmeti sīr etdi mā-i Zemzem-āsādan Ḫudā cāh-i Sikender ʿömr-i Ḫıżr-ile vere ecrin Duʿā-yı ḫayra maẓhar eyleye aʿlādan ednādan Zebān-ı lūle Vehbī-veş oḳur ʿaṭşāna tārīḫin Zülāli ṭoldur iç mā ʿayn-i İbrāhīm Pāşā’dan