Cūşiş-efzā-yı yem-i bī-intihā-yı mekremet Ḥażret-i ʿAbdülmecīd Ḫān feyż-baḫş-ı kāʾināt Mevce-i ʿummān-ı elṭāfın görürse ol şehiŋ Aŋa nisbetle ḳalır bir reşḥa-veş ʿayn-ı Fırāṭ Ṣu gibi maṣraf edince ḫayra naḳd-i cūdunu Āb-ı ḥayvāndır ḫazīne-bend-i cūy-i vāridāt Mevkʾi-i elzemde bünyād eyleyip bu çeşmeyi Teşnegānı eyledi luṭfıyla sīrāb-ı ḥayāt Rubʿ-ı meskūna revān etdikçe baḥr-ı luṭfunu Zemzeme-pīrā-yı vaṣf olsa sezādır şeş cihāt Āb-rūy-ı salṭanāt olsun zamān-ı ḥaşre dek Nuṣret ü iclāl ile ol dāver-i şevket-simāt Cevherīn tārīḫ-i Zīver feyż-i Ḫıżr olsa sezā Ḳıldı dil-cū çeşme icrā şāh-ı İskender-ṣıfāt 1259