Şehenşāh-ı cihānbān Ḥażret-i Maḥmūd şeh-i devrān Sezādır Ḫusrev ü Dārā derinde olsalar derbān Ḫudā her fenne maẓhar eylemiş ẕāt-ı hümāyūnuŋ Bulur rüchān ān-be-ān be-ḥaḳḳ-ı Īzid [ü] Yezdān Hemān her nükteyi nūr-ı kerāmetle olur bīnā Müsellem her ma‘ārifte bulunmaz vaṣfına pāyān Yanında ẕerre bir pür ṣan‘at tüfeng-endāzlık fenni Ki zīrā tā-be-Ḳāf urur görünce sāye-i mürġān Anıŋ tüfengine ḳuşḳonmaz olmasaydı ‘Anḳā-veş Ṣadā-yı ḳurşunu ḳulle-i Ḳāf eyleye lerzān [?] Ki ez-cümle bu cāy-ı dil-fezāya geldi seyr içün Baḳıp bālā-yı kūhda gördü seng-i ḳurşun-endāzān Tüfeng aldı o demde destine şevket mehābetle Biraz sürbān aŋa alt üst tüfengden eyledi rīzān Vaḳūrāne mehābetle ṭa‘āma ḳıldı istiḳbāl Eden seyrin bu sürbān ṣaçılır odı dedi ol ān [?] Bu def‘a destine alıp Nerīmāne tüfeng şāhā Ṣadā-yı ‘avnulillāh dedi ins ü cān daḫı Rıḍvān Şikest ḳıldı sebūnuŋ taḫtını līkin ṣayılmadı Urup penç-i tüfengīde ki oldu evvele bürhān Çetir-veş mā-i ḫam oldu tüfengin ḍarb-ı sürbünden Cihāna velvele ṣaldı hezār-pāre olup rīzān Görüp bu ḳuvvet-i bāzū-yı şāhı ḳuṭb-ı abdālān Dediler ṣad hezār taḥsīn sebūyı ḳırdı Maḥmūd Ḫān Mühendisler biŋ üç yüz ḳırḳ ile üçde edip ta‘dād Ṣayıldı mū-be-mū diḳḳatle gezle işte hā meydān İlāhī mā vü nār u ḫāk [u] bād olduḳça ‘ālemde O şāhenşāh-ı ‘ālem ṣaġ ola tā āḫir-i devrān Nice şehzādegān-ı dürr-i yektāsı necābetle Cihānı hem şehi mesrūr u şādī eyleye Raḥmān Çıkıp üçler mücevherle dediler ‘Ulviyā tārīḫ Sebūnuŋ āb-ı rūyın döktü penç ḳurşunda Maḥmūd Ḫān 1226 [1811-12] el-‘Abdu’d-dā‘ī Yesārī-zāde Muṣṭafā ‘İzzet ġufirā lehümā