Vekīl-i salṭanat Dāmād İbrāhīm Pāşā[y]ı Ḫudā dūr etmesin ẓıll-ı ẓalīl-i Ḫān Aḥmed’den Kef-i cūdu bu şehr-i Üsküdār’ı eyleyip sīrāb Ahālīsini ḳıldı behre-yāb iḥsān-ı bī-ḥadden Bu mevḳiʿde Meḥemmed Ketḫudā Pāşā-yı ḫayr-endīş Binā-yı çeşmeye me’mūr olunca ṣadr-ı emced den Civār-ı ḫānḳāh-ı Ḥażret-i Maḥmūd Efendi’de Bu dil-cū çeşme oldu yādigār ol merd-i erşedden Hep ās̱ār-ı ṣadāḳattir ki oldu ʿāḳıbet maḥmūd Yapıp bu çeşmeyi feyż aldı nūr-ı ʿizz-i sermed den Ḫudā şāhenşeh-i ẕī-şān u ṣadr-ı sāḥibü’l-ḫayrıŋ Riyāż-ı devletin āsūde ḳılsın dīde-i bedden Beḳā-cūy-ı ḳadīmi Şākir-i dāʿī dedi tārīḫ Gel iç ʿayn-ı ḥayātı çeşme-i pāk-i Meḥemmed’den 11[41]