Fāʾiżüʾl-ʿayn-ı ʿināyet menbaʿüʾl-enhār-ı cūd Āb-rū-yı maʿdelet şāh-ı cihān ʿAbdülmecīd ʿĀlemi feyż-i zülāl-i ʿadl ile iḥyā eder Olalı māʾüʾl-ḥayāt-ı şevketi her ān mezīd Maṭbaḫ Emīni Ḥasan Aġa yapıp bu çeşmeyi İki yüz sāl aḳdem etmişdi bu cāyı müstefīd Ṣoŋra rāhı bozulup aḳmazdı ṣu bu vaḳte dek Ḫayr-ı cārī ṣāḥibin eylerdi dervīşān ümīd Ḥamdülillāh ol şehenşāh-ı cihān bu çeşmeniŋ Luṭf edip ṣuyun aḳıtdı oldu nev feyż-i bedīd Eylesin Ḥaḳ tā ebed sīrāb-ı feyż-i salṭanat Ḥaşra dek olsun o ḫāḳān vāṣıl-ı ʿömr-i medīd İki tārīḫ-i güher-fer buldu Zīver ṣuyunu Olalı baḥr-i remelde ẕerre-i naẓm-ı ferīd Baḳ Ḥasan Aġa’yı reyyān eyledi icrāyla cūd Çeşmesine ṣu aḳıtdı luṭf-ı Şeh ʿAbdülmecīd 1268