Sulṭān-ı İskender-ṣıfat Maḥmūd Ḫān-ı nīk-baḫt Zīb-āber-i dīhīm ü taḫt şāhenşeh-i deryā-nevāl İḥsānıdır ‘ayn-ı ḥayāt reyyān olup hep kā’ināt Bir ḳaṭredir Nīl ü Fırāt cūduyla yād olsa mis̱āl Ḥaḳ şevketiŋ müzdād ede her ān ve dem-i dil-şād ede Tevfīḳini müzdād ede dā’im o Ḥayy-ı ẕü’l-Celāl Fātiḥ Meḥemmed Ḫān iken ‘ālemlere sulṭān iken Bu çeşmesi cūşān iken gelmiş idi aŋa zevāl Şāh-ı cihānıŋ nāgehān ḥāṣ-ı ḥarīmīnden hemān Dördüncü Ḳadın bī-gümān yaptırdı ol nīkū-ḥisāl Rūḥ-ı şerīfiŋ şād edip hem çeşmesin ābād edip Aḳıtdı ṣuyuŋ yād edip ‘aṭşāna her rūz u leyāl Tārīḫ libāsın böyle biç bir mis̱li Fā’iḳ var mı hīç Dest-i du‘āyı aç gel iç bu çeşmeden ‘ayn-ı zülāl 1234