Menbaʿ-ı cūd u ʿaṭā Sulṭān Aḥmed kim odur Dā’imā beẕl eyleyen ḫayrāta sīm ü dirhemi Cūd u luṭfundan o şāhenşāh-ı ālī-mesnediŋ Verziş etti bānū-yı ʿiṣmet-sarāy-ı muʿẓamı Meryem-ʿiffet Āsiye-ʿiṣmet maʿānī-menzilet Bānū-yı ferḫunde-ḫaṣlet pādişāhıŋ maḥremi Yaʿnī ümmü’l-ḥayr Baş Ḳadın ki dā’im etmede Ṣarf-ı aḥvāl ile bī-ḥad ḫayra saʿy-ı muḥkemi Üsküdār’ı daḫi sīrāb etti cūd u re’feti Yaptırıp bu çeşme-i pākīze-i müstaḥkemi Āb-ı nābı Kaʿbe toprağında icrā eyledi Nūş edenler feḥm eder leẕẕette mā-i Zemzem’i Ḥaḳ teʿālā gülşen-i āmālini şādāb edip Ġonca-i ṭabʿı onuŋ hīç görmeye gerd-i ġamı Mesned-i devlette onu Ḥaḳ mü’eyyed eyleyip Pādişāh-ı ʿālemiŋ olsun hemīşe maḥremi ʿAbdiyā ʿaṭşāna işrāb eyledim tārīḫini Baş Ḳadın’dır eyleyen icrā bu mā-i Zemzem’i