Cenāb-ı Vālide Sulṭān-ı ḫayr-ās̱ār-ı ẕī-şān kim Rıżā-cūy-ı Ḫudā müstaġraḳ-ı iḥsānıdır ekvān ‘İnāyet menba‘ı Sulṭān Selīm’e mehd-i ‘ulyādır ‘Aceb mi cūybār-ı luṭfu olsa böyle bī-pāyān Füyūżāt-ı himemdir muḳteżā-yı meşreb-i ṣāfı Ḫulūṣ-ile eder icrā-yı şükr-i ni‘met-i Yezdān Sebīl-i Ḥaḳda ez-cümle edip bu çeşmeyi bünyād Zülāl-i cūdu ḳıldı teşnegān-ı himmeti reyyān Bu cāy-ı behcet-efzāyı ḳılıp cennet gibi şādāb Ṣanırsın selsebīliŋ ‘aynın etti sū-be-sū cūyān æevābın Fāṭıma Sulṭān’a ihdā eyledi tā kim Kenār-ı āb-ı Kevs̱er’de ola eṭrāfa feyż-efşān O ḫūr-ı ‘īne hem-dem duḫter-i pākīẕesi zīrā Henüz ma‘ṣūm iken etmişdi ‘azm-i ravża-ı rıêvān Revān etti aŋa şīr ü şekerveş işte āb-ı ṣāf Ki cūş-ı şefḳatiyle rūḥ-ı pākin eyleye şādān Ṣuyun āb-ı ḥayāt-āsā içen ol çeşme-i feyżin Olur böyle du‘ā-yı ḫayrı icrā eyleyip şükrān O cennette ṣafāsında bu devlette ola bāḳī Ḫudā Sulṭān Selīm’e eyleye hem ‘ömr-i Ḫıżr iḥsān İki tārīḫ yazdım Vehbiyā bir beyt-i dil-cūda Ṣafāyle aḳar ṣu gibi ezber etmege şāyān Revāndır Fāṭıma Sulṭān rūḥuna o āb-ı ṣāf 1206 Bu ‘aynı etti cārī baḥr-i cūd-ı Vālide Sulṭān 1206