Menbaʿ-ı ʿayn-ı ʿadālet ḥażret-i ẓıll-ı Ḫudā Yaʿnī Ḫān ʿAbdülmecīd şāhenşeh-i iḳlim-güşā Öyle sulṭān-ı cihān-ārā ki dāʾim fikreti Sū-be-sū iʿmār-ı ʿālem defʿ-i ẓulm-ı nā-be-cā Seyl-i ḳahrı sürmede ḫāşāk-i şerr-i düşmeni Cūy-ı luṭfu ser-be-ser celb etmede dāʿim duʿā Bāġ-ı dehre çün zülāl-i ʿadli verdikçe ḥayāt Sāyesinde rāḥat üzre olmada bāy ü gedā Dāʿimā ḫayrāta ṣarf etmekte luṭf u himmeti Menbaʿ-ı cūdan aḳıtdı o per-i iḥsān mā İşte ez-cümle ʿAlī Paşa-yı ʿabd-i ḫāṣına Emr edip bu çeşme-i zībāyı ḳıldı çün binā Yaʿnī ol ẕāt-ı necīb-i nāẓır-ı ḥarbiyye kim Böyle āṣāf öyle şāhenşāh-ı devrāna sezā Ḫıżr edip tevfīḳini ol āsaf-ı ẕī-şāna Ḥaḳ Āb-ı ḥayvānı şeh-i devrāna oldu reh-nümā Vālidi Sulṭān Maḥmūd’uŋ edip rūḥunu şād Kevs̱er icrā eyledi ol padişāh-ı kām-revā Ḳaṭresin nūş eyleyen bulur ḥayāt-ı cāvidān Cüst-cū gel eyleme işte budur āb-ı beḳā Bir içim ṣu yoġ iken bu ḳaryede cārī olur Sāye-i şāhānede ʿazb-ı furāt oldu ʿaṭā Baḥr olur evṣāf-ı şāhı eylesem tafṣīl eger Ḳaṭredir bu ḫāme-i rū-yı siyehden mācerā Eylesin iḳbāl ü ömr ü şevketiŋ Allāh füzūn Teşnegān bu çeşmeden içdikçe āb-ı cān-fezā Aġlasın cūlar gibi düşmenleriŋ güldükce sen Kec baḳanlar devletiŋe jāle-veş olsun hebā Neşr olunsun ṣu gibi āvāz-ı nuṣret ʿāleme Leşker-i dīn-i mübīn etdikçe düşmanla veġā Şākirā evṣāf u medḥin bu muṣaffā çeşmeniŋ Bir beyitde iki tām tārīḫ ile ḳıldım edā Çeşme-i āb-ı ḥayātı yapdı el-ḥaḳ pādişāh İç hemān sen āb Ḫān ʿAbdülmecīd’e ḳıl duʿā Ketebehū abdu’l-müẕnib Meḥmed Vuṣlatī 1258