Şāhenşeh-i ʿālī-neseb sulṭān-ı memdūhü’l-ḥaseb Fermān-dih-i Rūm u ʿArab Ḫān Aḥmed-i kişver-küşā ʿAdl ü kerāmet menbaʿı şems-i velāyet maṭlaʿı Dergāhınıŋ her mıṣraʿı şehbāl-i sīmurġ u hümā Ẕātı mülūke āb-ı rū şemşīri bāġ-ı fetḥe cū Gülzār-ı mülke verdi ṣu mīzāb-ı kilki dā’imā Hem pādişehdir hem velī ẕātında olmuş müncelī ʿAdl-i ʿÖmer cūd-ı ʿAlī ḫulk-ı Muḥammed Muṣṭafā Destinde devlet ḫātemi ḳılmış musaḥḥar ʿālemi Ḥaḳ resm-i ism-i aʿẓamı naḳş-ı cebīn etmiş oŋa Ḥayret verir ṣad ḳayṣere ġālib hezār İskender’e Ḥükmü revān her kişvere fermān-ber-i şāh u gedā Hem ḥāmī-i Beytü’l-ḥarem hem ḫādim-i şāh-ı ümem Rūm u ʿArab mülk-i Acem maḥkūmudur ser-tā-be-pā Oldur imāmü’l-müslimīn ẓıll-ı Ḫudāvend-i muʿīn Bā-naṣṣ-ı Ḳur’ān-ı mübīn emrine vācib iḳtidā Şehler oŋa kişver verir ol şehlere efser verir Seyfine düşmen ser verir olduḳça tuġu ser-nümā Ol menbaʿ-ı cūy-ı merām ol maḳsem-i rızḳ-ı enām Olsun ilā-yevmi’l-ḳıyām şāhān-ı dehre mültecā İskender edip cüst-cū ẓulmetde gezmiş sū-be-sū Bāb-ı Hümāyūn’unda bu ettd revān āb-ı beḳā Bu ṭarḥ-ı pāk-ı ḫurremi sevḳ etdi ṣadr-ı aʿẓamı Dāmād-ı ḫāṣṣ-ı ekremi hem-nām-ı ceddü’l-en biyā Oldu o düstūr-ı celīl bu ḫayr-ı cārīye delīl Ḫalḳa edip Zemzem sebīl celb etdi ol şāha duʿā Ol şehriyār-ı zer-nis̱ār beẕl etdi māl-ı bī-şumār Yapdı sebīl ü çeşmesār me’cūr ola rūz-ı cezā Bu mevḳiʿi ābād edip bu ṭarḥı nev-icād edip Rūḥ-ı Ḥüseyn’i şād edip etdi sebīl āb-ı ṣafā Bu ʿayna ey sāfī-derūn destini Kevs̱er gibi ṣun Her ḳaṭre-i ṣafvet-nümūn olmaḳda bir ʿayn-ı şifā Ābı zülāle mā-ṣadaḳ ṭāḳı felekle yek-nesaḳ Gök ḳubbeniŋ altında baḳ var mı bu resme bir binā Olduḳça ber-cā mihr ü māh zīb-i serīr olsun o şāh Ṣadr-ı güzīnin yā İlāh etme rikābından cüdā Ey Ḫusrev-i ʿāli-tebār āsārıŋa yoḳdur şumār Ammā bu dil-cū çeşmesār oldu ʿaceb ḥayret-fezā Baḳ sīm ü zerden ṭāsına Āb-ı ḥayāt-efzāsına Beŋzer gümüş saḳḳāsına bekler ḳapıŋ ṣubḥ u mesā Yaptıŋ sarāy meydānına ḳıldıŋ salā ʿaṭşānına Cennet’te Kevs̱er yanına gūyā ki ḳaṣr etdiŋ binā Altun ṣuyun edip sebīl yapdıŋ ʿuyūn u selsebīl Birine biŋ ecr-i cezīl versin cenāb-ı Kibriyā Medḥinde ḫāmem oldu lāl iẓhār-ı ʿacz etdi maḳāl Evṣāfıŋ eylerken ḥayāl hātiften erdi bu nidā Vehbī ḥamūş ol beste-leb ḥaddiŋ değil eyle edeb Senden muḳaddem oldu hep şāʿirlere birden ṣalā Vaṣfında edip güft-gū çoḳ kimse döktü āb-ı rū Etdirdi āḫir ser-fürū ol ḥusrev-i şevket-nümā Tārīḫ içün dānişverān ḥayrette iken nāgehān Buldu şehenşāh-ı cihān bir mıṣraʿ-ı ʿālem-behā Her lafẓı baḥr-i mevc-zen maʿnāsıdır dürr-i ʿAden Görmek dilerseŋ oŋu sen ey teşne-i ḥüsn-i edā Tārīḫi Sulṭān Aḥmed’iŋ cāri zebān-ı lūleden Aç besmeleyle iç ṣuyu Ḫān Aḥmed’e eyle duʿā 1141