Ṣalāḥaddīn-i Sulṭān-ı zamān kim mihr-i feyżinden Münevver olmada günden güne dünyā ve mā-fīhā Ḫuṣūṣā ḳıldı Boġaziçi’ni baştan başa rūşen Yapıp bu cāmi‘-i pür-nūrı ol şāh-ı cihān-ārā Muşa‘şa‘ ḳubbesi mānende-i ḫūrşīd-i ‘ālem-tāb Menār-ı ser-bülendi bir ‘amūd-ı subḥdur gūyā Ne cāmi‘ gülşen-i cennet desen lāyıḳ leṭāfette O gülşende bu bāb-ı salṭanatda bir gül-i ra‘nā Yapış gül-mīḫ-i zer-kāra olursun maṭlaba vāṣıl Budur bāb-ı füyūżāt-ı cenāb-ı ḫāliḳü’l-eşyā Ede bānīsiniŋ Ḥaḳ şevketin efzūn ki devrinde Nice ‘ālī es̱erler nev-be-nev olmaḳdadır inşā Görüp resm-i dil-ārāsın dedi Rif‘at ḳulu tārīḫ Zihī ma‘bed ki Ḫān Maḥmūd-ı ‘Ādil ḳıldı nev-iḥyā 1248 ‘Abdu’d-dā‘ī Yesārī-zāde Muṣṭafā ‘İzzet ġufira’l-lāhu zünūbehümā