Şāhenşeh-i bāy u gedā Sulṭān-ı kerrūbī-liḳā Dārende-i feyż-i Ḫudā fermān-revāy-ı baḥr u ber Sulṭān Selīm-i kāmrān ẓıll-i cenāb-ı Müste‘ān Şāyestedir ḫāḳāniyān olsa aŋa der-bān-ı der Hem pādişāh-ı ced be-ced hem dāver-i ‘ālī-pesend Evṣāfına yoḳ ḥadd ü ‘ad ḫarc eyleseŋ dürr [ü] güher İşbu maḥall-i cān-fezā teşrīfine oldu sezā Ol dāver-i Rüstem-veġā hem-pertev-i şems ü ḳamer Ol pādişeh bin pādişeh şāhenşeh-i encüm-sipeh İşbu dıraḫtı cilve-geh ettikde çün nūr-ı baṣar Ṭab‘-ı hümāyūnu hemān meyl etti ḳonsun bir nişān Ḳıldı tüfeng-i zer-nişān dest-i şerīfiŋ çün maḳar Biŋ iki yüz altmış ‘aded gez menzili bulduḳda ḥad Etdi tüfengin zīb-i yed iḳbāl ile bā-kerr u ferr Oldu tüfeng āteş-feşān mānende-i berḳ-i cehān Urdu sebūyı bī-gümān oldu hemān zīr u zeber Şā‘irligin geldi yeri ṣarf eyle dürr ü gevheri Pür naġme ḳıl kilk-i teri biŋ yılda olmaz bu es̱er Yazdı ḳalem ġāyet adaḳ iḥṣāna olduŋ hem müstaḥaḳ Tārīḫi yaz bā-feyż-i Ḥaḳ sābāş ede ehl-i hüner Atdı tüfengin ḍarb ile ehl-i hüner tā kim bile Urdu sebūyı sürb ile Sulṭān Selīm-i nāmver Sene 1205