1. Pādişāhā her ne deŋlü medhüŋ etsem rūz-şeb Vaṣfuŋa olmaz nihāyet tā ilā yevm-i emān Tabʿı bir āyīne-i İskenderīdir ʿāleme ʿĀlem luṭf u seḫāyı gösterür dehre ʿayān 2. Taḫt-ı Rūm’a geçdi İskender gibi iclāl ile Devr-i ʿadlinde niẓām-ı memleket oldı cedīd Ol şehinşāh-ı cihānuŋ devlet ü iḳbāl ile Eylesün Bāri Teʿalā müddet-i ʿömrün medīd 3. Ḥāmī-i dīn-i Muḥammed ṣāḥib-i ḫulḳ-ı ʿaẓīm Būy-ı ḫulḳın ʿāleme neşr etmiş olmasa nesīm Ḳaṣr-ı ʿālī-ḳadr oldu ġayret-i Dār-ı Naʿīm Muḳteżā-yı luṭf-ı tabʿ u ẕihn-i naḳḳād-ı fehīm 4. Cemʿ olup fermān-ı ʿālī üzre üstadān-ı ʿaṣr Ḳaṣr-ı bālāyı aşırdı bārekallāhü’l-Mecīd 5. Eyleye feyż-i ilāhī kevkeb-i baḫtın saʿīd Emr ḳıldı yapıla bir ḳaṣr-ı ālī vü bülend