Yem-i cūd-ı kerem baḥr-ı himem ʿAbdülmecīd Ḫān’uŋ Ġarīḳ-i lücce-i iḥsānıdır dünyā vü mā-fīhā Sezā ʿummāndan berter desem iḥsānı āfāḳa ʿAṭā vü cūdunuŋ zīrā ucu yoḳ öyle bir deryā Ḫudā hıfẓ eylesin ẕāt-ı hümāyunuŋ o ḫāḳānıŋ Bunuŋ ems̱āli yapdırsın nice biŋ cāy-ı müstes̱nā Yaḳışdırdım Lebībā ben de bir mıṣraʿla tārīḫin Bu līmānı ḳaravul-ḥāne iḥyā eyledi ḥālā 1258 [1842-43]