Şehinşāh-ı zamān ḳuṭb-ı cihān Sulṭān Maḥmūd’uŋ Ḳudūm-ı şevketidir fer veren evreng-i ḫāḳāna O ḫāḳān-ı velāyet-menḳabet maḥż-ı kerāmetle Verir zīnet niẓām-ı mülke şān-ı Āl-i ‘Os̱mān’a Ḫuṣūṣan rūḥ-ı Mevlānā-yı Rūmī’ye edip tekrīm Yapıldı sāyesinde böyle nice Mevlevī-ḫāne Olaldan ẕerre-perver ol şehiŋ envār-ı iḥsānı Döner hep Mevlevīler ṭāli‘i şems-i dıraḫşāna N’ola ‘ālem olursa sikke-pūş-i inḳıyādı hep Verir nuṭḳ-i hümāyūnı a‘ceb te’s̱īr fermāne O şāhıŋ devr-i ‘ahdinde felek tennūre-pūş olsun Olup şevḳ u ṭarab āyīn her dem ehl-i ‘irfāna Ṣafādan āsumān eyler semā’ı rūz u şeb elbet Du‘ā-yı pādişāhī olmada ‘ādet sürūşāna Olur ehl-i velāyet na‘t-ḫānı ol şehenşāhıŋ Verir ṣīt-i ḳudūm ü nāy-ı luṭfu zīb ekvāna Güzār etmişti bir gün bu ṭaraftan ol şeh-i devrān Ḳudūmiyle müşerref olmuş idi ḳurb-i tersāne Temevvüc eyledi deryā-yı ‘aẕb-ı cūdı ol şāhıŋ Görünce olduġun bu bu dergehiŋ her yanı vīrāne Ḳapudān-ı yem-i iclālini bu emr içün ta‘yīn Edince sū-be-sū döndü bu dergeh ḳaṣr-ı rıḍvāne İki destim du‘āya ḳaldırıp Zīver dedim tārīḫ Yapıldı ḳuṭb-ı ‘ālem sāyesinde Mevlevī-ḫāne 1250 el-Faḳīr Yesārī-zāde Muṣṭafā ‘İzzet ġufire lehümā