Pādişāh-ı dīn-perver sāye-i Rabbü’l-ʿibād Ḥażret-i Sulṭān Maḥmūd-ı şerīʿat iḳtidā Yapdı her cānibde cāmīʿ ol imāmü’l-müslimīn Eylemekde her ṭarafdan rūz u şeb celb-i duʿā Luṭfu deryā-veş revān oldu Aḳındı Burnu’na ʿAsker-i manṣūrına bir ḳışla yapdı ibtidā Ḳıldı bir cāmiʿ daḫı inşā ki cünd-i müʾminīn Eylesinler anda iḫlāṣ ile beş vaḳti edā Böyle münḳād-ı şerīʿat bir şehinşāh-ı cihān Gelmedi bu mülk-i dünyāya be-ḥaḳḳ-ı kibriyā Ol Ḫüdāvend-i celīlü’ş-şān ü ʿasker-perveriŋ ʿÖmrin efzūn eyleyip nuṣret ver Ḥaḳ dāʿimā Yazdı Rıʿfat bendesi tārīḫ-i müstes̱nāsını Ḳıldı Ḫān Maḥmūd’uŋ ʿadlī cāmiʿi bālā binā 1248 el-ʿAbdü’d-dāʿī Yesārī-zāde Muṣṭafā ʿİzzet ġufire lehümā