Şehenşāh-ı cihān Sulṭān Maḥmūd-ı mekārim-kār Vücūd-ı bī-naẓīri oldu dehre ni‘met-i ‘uẓmā O ḫāḳān-ı ni‘ām-fermā-yı evreng-i ḫilāfet kim Anıŋ eyvān-ḫvān-ı cūdudur ma‘mūre-i dünyā Ḫuṣūṣen ‘ahd-i Fātiḥ’den beri bu ḫayr-ı vālāya Muvaffaḳ olmamış eslāfı şāhāndan beri ammā Meger merhūn imiş vaḳt-i hümāyūn-ı cihānbāna Ki yapdı böyle bir dārü’n-ni‘ām şāhenşeh-i dānā Zihī dārü’n-ni‘ām kim kāse-şūyı maṭbaḫ-ı cūdı Sezādır olsa Keyḳāvus u Ḫusrev dāver-i Dārā Maḥallinde hele bir bī-bedel ḫayr-i cezīl oldu Simāṭ-ı luṭfuna sīr oldu el-Ḥaḳḳ pīr ile bernā Mü’eyyed eyleyip iḳbāl ü şevketle o Sulṭānı Muvaffaḳ eylesin ās̱ār-ı ḫayra Ḥażret-i Mevlā Bu Ni‘met bendesi vech-i cemīl ile dedi tārīḫ İmāret eyledi Sulṭān Maḥmūdü’n-nevāl iḥyā 1155 Ketebehu el-ḥaḳīrü’l-muḥtāc ilā-raḥmeti Rabbihi’l-Ḳadīr Ḫāzin-i Şehriyārī Beşīr