Şehriyār-ı dād-ger Ḫāḳān-ı İskender ẓafer Pādişāh-ı baḥr u ber şāhenşeh-i çerḫ-āsitān Ḥażret-i Sulṭān Maḥmūd-ı Felātūn-re’y kim Oldu ẕātı bā’is̱-i āsāyiş-i kevn ü mekān Ol şehiŋ olmaḳda mir’āt-i cihānda nev-be-nev Vech-i pākinden nice ās̱ar-ı ḫayriyye a‘yān İşte ez-cümle Ayaṣofiyye gibi ma‘bediŋ Ḳıldı eṭrāfın nice ās̱ār ile cennet-nişān Mekteb ü dārü’l-kütüb dil-cū sebīl inşād edip Eyledi sükkānını ġarḳ-āb-ı cūd-ı bī-girān Ba‘d-eẕ-īn bünyād-ı dārü’n-ni‘am edip ol kām-kār Oldu sīr iḥsānına ṣad vech-ile pīr ü cevān Ḥāṣılı geldi cihāna gerçi çok şāh-ı kerīm Gelmedi böyle veliyyü’n-ni‘met-i bī-imtinān Ḥaḳḳ edā-yı şükrüne iḳdār ede bu ‘ālemi Kim naẓīrin görmedi devrānda bunu āsumān Pāydār etsin hemān Allāh o şāh-ı ekremi Vāyedār-ı ni‘met-i iḥsānı olsun bendegān Dedi Ni‘met ḫavā-ḫvārın devleti tārīḫini Dār-ı ni‘met yapdı nev Sulṭān-ı Maḥmūd-ı cihān 1155 Ketebehū haẓe’l-ḫaṭṭ vesā’ire’l-ḫuṭūṭu’l-mesṭūre el-’abdu’l-faḳīr Beşīrü’ş-şehīr bi’l-Ḫazīnü’s-Sulṭānī