Ḫān-ı Maḥmūdü’l-beşer şāh-ı kerrūbī’s-siyer Dāver-i gerdūn es̱er ‘ālī-himem ḫūrşīd-şān Müşterī-ṭāli‘ ‘Uṭārid-menḳabet Behrām-ceng Mihr ü meh-i kevkebe encüm-sipeh çarḫ-āsitān Tīġ-i ḳahrından geçip bir bir belāsın buldular Ṭāġiyān ü baġiyān-ı sürḫserān ü Rūmiyān Cāmi‘ ve tekye ḳılā‘ ve çeşmeler bünyād edip Ḳıldı zühhād ü cünūd ü teşnegānı şādumān Yaptı ez-cümle bu vālā ḳışlayı gerdūn mis̱āl Oldular devrinde iḥyā cünd-i gerdūne-keşān İşte bu dergāh-ı rif‘at dest-gāha reşk eder Āsumāndan seyr edip ṭāḳın cünūd-ı ḳudsiyān Cenneti dünyāda seyr etsin cünūd-ı Müslimīn Dāḫil olduḳça sekiz dāne ḳapısından hemān Pertev-i iclāli versin şarḳ u ġarba şa‘şa‘a Mihr ü mehle rūz u şeb döndükçe çarḫ-ı āsumān ‘Aynīyā ben ḳulzüm-i ṭab‘ımdan istiḫrāc edip Bu iki tārīḫ-i gevher-bārımı ettim beyān Müjde gerdūne-keşānıŋ bitti ‘ālī ḳışlası Ṭāḳ-ı vālā ḳışla yaptı Ḫān-ı Maḥmūdü’z-zamān 1239 [1823-24] Yesārī-zāde Muṣṭafā ‘İzzet