Şerīf Efendi ki mektūbi-i hüner-perver Bu dār-ı mes‘adet-efzāya etti ṣarf-ı nüḳūd Mübārek ola yapıldı bu ḫāne-i vālā Bi-yümn-i beyt-i muḳaddes bi-‘avn-ı Rabb-i Vedūd Hümā-yı ‘aḳl eremez evc-i ṭāḳ-ı rif‘atine Firiştegān-ı semāya sa‘ādeti meşhūd Metāneti o ḳadar kim esāsı āba varıp Sipihr-i heftüme etti kenār-ı bāmı ṣu‘ūd Ne gūne recme sezā oldu çarḫtan iblīs Ḥasūd-ı dergehi her bir maḳāmdan maṭrūd Güneş żiyā vere tā köhne dār-ı dünyāya Ḫudā o ẕātıŋ ede ẓıll-ı devletin memdūd Sipihr-i ṭāḳına Pervīn ‘Ayniyā tārīḫ Şerīf Efendi’ye nev ḫānesi ola mes‘ūd 1250