Şāh-ı İskender-tüvān şāhenşeh-i iḳlīm-i şān Ḥazret-i Sulṭān Maḥmūd Ḫān ḫıdivv-i mülk-i dīn Ḫusrev-i yektā-yı devrān dāver-i devr ü zamān Şehriyār-ı Ḳahramān ṣāḥib-ḳırān-ı kām-bīn Heybet-i şīrānesin bilse düşer kuhsāra Sām Ṣavlet-i merdānesin görse erir şīr-i ġarīn Ol yegāne fārisü’l-ḫayl-i hüner kim istese Eşheb-i Mıṣrī’yi eyler çeşm-i mūr üzre mekīn Bir kez irḫā-yı ʿinān eylerse esb-i ʿazmine Menzil-i der-ḫaṭve-i evvel olur iḳlīm-i Çīn Ol ḫıdivv-i nāmdārın ṣıyt-ı şān ü şöhreti Kāse-i ṭāḳ-ı sipihri ḳıldı lebrīz-i tanīn Devlet-i ʿOs̱māniyānın ibtidāsından beri Ās̱ım olmam gelmedi mis̱li deyü ḳılsam yemīn Ḳadrini bilsin bilenler bilmeyen olsun ḫabīr Bir gelenlerdendir ol şāhenşeh-i eşrefterīn Gelmedi gelmez cihāna ẕāt-ı vālāsı gibi Maʿrifet-perver hünerver nāmver şāh-ı güzīn Ẕāt-ı aʿlā-yı şerīfinden ’ibāret ol şehin Dāniş ü fenn ü kemāl ü maʿrifet re’y-ı rezīn Olamaz böyle ḫudāvend-i maʿārif-āşinā Ḳılmış ʿārif onu her bir fenne Rabbü’l-ʿālemīn Cāmi’ü’l-fenn ü hüner dense sezādır şānınā Fāris ü münşī tüfeng-endāz ü ḥaṭṭāṭ-ı güzīn Rıḳʿa vü nesh ü s̱ülüs̱ dīvānī taʿlīḳ ü celī Ol şehe maḥṣūṣdur her gūne ḥaṭṭ-ı ʿanberīn Yā tüfeng-endāzlıḳ fenninde üstād öyle kim Urur üç biŋ gez maḥalde ḳonsa ger faṣṣ-ı nigīn Menzil-i ednādan ʿadd eyler tüfeng-himmeti Olsa ger farżā sebūya cāygāh Īrān-zemīn Bir gün ol şeh bu maḥall-i dil-keşe teşrīf edip Ḳıldı mezil bozmağa bā-luṭf-ı Ḥaḳ himmet hemīn Bir sebū dikip biŋ üç yüz ḳırḳ üç adım menzile Defʿa-i pencümde ḳırdı bā-tüfeng-i āteşīn Seksen adım eyleyip sebḳat nişān-ı evveli Menzili bozup ḳılınca naṣb-ı ās̱ār-ı nevīn Bendegān-ı ḫāṣına fermān edip dedi o şāh Siz daḫi menzil bozup vaż’ eyleyin seng-i metīn Bir sebū vażʿ eyleyip biŋ yüz otuz üç gez yere İbtidā atıp Tüfekci-başı ḳırdı ba’d-ez-īn Bu nişān üzre Ḫazīne Ketḫüdāsı aġa da Yirmi üç gez żamm edip ḳırdı sebūyı ber-zemīn Sürüp on üç gez Beşīr Aġa sebūyu ileri Ketḫüdā-yı Kenz Aġa’nın menzili bozdu hemīn Bir oṭuz gez daḫı żamm edip Ḫazīnedār Aġa Eyledi sebḳat Beşīr Aġa’yı ol ẕāt-ı bihīn Ondokuz gez Baş-çuḳadār Aġa daḫı żammedip Menzilin bozdu Ḫazīnedār Ağa’nın bihterīn Yirmi gez cāy-ı baʾīd üzre vekīl-i Genc Aġa Baş Aġa’dan aldı meydānı gelip gālibterīn Żamm edip Berber-başı Aġa da onbir gez tamām Biŋ iki yüz ḳırḳ dokuz oldu ki elliye karīn Ol daḫı bozup vekīl-i Genc Ağa’nın menzilin Ḳıldı ṣaḥn-ı ṣanʿata naṣb-ı nişān-ı dil-nişīn Geçdi beş gez de Ḥüseyin Paşa’nıŋ ol menzilin Oldu ḥaḳḳā lāyıḳ-ı taḥsīn ol merd-i güzīn Her biri bozmuş iken menzil bu vādīde yine Menzil-i şāh-ı cihāna ḳaldı bir yüz gez zemīn Şāh-ı ʿālem ḳande ḳande sāʿir erbāb-ı hüner Cümleden üstād-ı bālādır o şāh-ı kāmbīn Bendegāhın fāʾikü’l-aḳrān-ı eslāf eyleyip Sāyesinde nāmver ḳıldı hünerle her birin Tūl-ı ʿömr ile muʿammer eyleyip ẕātın Ḫudā Ola rūz-ı ḥaşra dek taḥt-ı ḫilāfetde mekīn Dāne-i reʾyi muṣīb olup nişān-ı maṭlaba Düşmana ġālib ola bā-nuṣret- i Rabb-ı muʾīn Şāh-ı ʿālem kām-yāb olduḳça ber-vefk-ı murād Şād-kām olsun görüp zevḳ u ṣafāsın muʾminīn Vāsıfā cevher ḳalemle yaz sezā tārīḫini Menzili bozdu şehinşāh-ı himem-şān āferīn 1226 el-ʿabd el-dāʿī Yesārīzāde Muṣṭafā ʿİzzet ġufire lehumā