Hakīm-i kār-sāz-ı salṭanatdır Şehinşāh-ı zamān ʿAbdülmecīd Ḫān Olaldan merkez-i pergār-ı şevket Cihān bir dāʾire olmuş aŋa ṣan Kelāmı ḥikmetü’l-işrāḳ-ı devlet Vücūdu burc-ı ʿadle mihr-i raḫşān Loġaritma ʿadedde olmaz ensāb Ḥesāb-ı luṭfına yoḳ ḥadd ü pāyān Zevāyā-yı cihān aḍlāʿ-ı ʿahdin Bulaldan başḳa resme girdi devrān S̱elās̱e resm edip bünyān-ı mülkün Eder Rūm u ʿ Arabla Türke fermān Olup şekl-i murabbaʿ rubʿ-ı meskūn Cihāna ḳoydu reʾyi çār erkān Heyūlā-yı cihāna ḥüsn-i ṣūret Verelden pādişāhan oldu ḥayrān Mühendis-ḫāneyi ḳıldıḳta tecdīd Dediler resmine zībende bünyān Urunca hendese üzre bināsın Olur Oḳlidis elbet anda derbān Zamān-ı ḥaşre dek ol pādişāhın Ola ʿömr-i hümāyunu firāvān Mücevher bu iki tārīḫ-i Zīver Verir bu beyt-i naẓma ziynet ü şān Mühendis-ḫānesin ābād etdi Felātun-menḳabet ʿAbdülmecīd Ḫān 1264