Sulṭān-ı Maḥmūdüʾl-enām şāhen-şeh-i ʿālem-penāh Vermekdedir ḥüsn-i niẓām ālāt-ı fülk ü ḳalʿaya İsfendiyār u Behmen’i āhen-dil ü Rūyīnten’i Ser-gerdegān-ı düşmeni maḥbūs ider bir bīʿaya Ol dāver-i sünnī-tebār gönderdi ʿasker bī-şümār ʿUrbānı itdi tār-mār bildürdi ḥaddin şīʿaya Feyż-i ʿadāletle o şāh itse eger nāra nigāh Her bir mesā tā ṣubḥ-gāh pervāne yanmaz şemʿaya Yāḳūt u İbni Muḳle ger esrār-ı ḫaṭṭı bilseler Biŋ kez iderlerdi naẓar ketb itdigi bir ḳıṭʿaya Dünyāyı hep ser-tā-be-pā maʿmūr ider lā-siyyemā Tīmūr-ḫāne ibtinā ḳıldı bu ʿālī buḳʿaya Ṭuġrāsı virdi mihre fer bām-ı bülendi ʿarş-es̱er Her çār-rükni çekdi ser ṭāḳ-ı semā-i sebʿaya İns ü perī ehl-i semā taḥsīn idüp eyler duʿā Çıḳdıḳça ol ẓıll-i Ḫudā mevlidle ʿīd ü cumʿaya İtdim dü tārīḫ intiḫāb zībende vü cevher-niṣāb ʿAynī budur reʾy-i savāb taḥrīr olunsun vaḳʿaya Sulṭān-ı Maḥmūdüʾz-zamān tīmūr-ḫāne yapdı nev (1239) Tīmūr-ḫāne beŋzedi āhen-ḥiṣār-ı ḳalʿaya (1239)