Sulṭān-ı İskender-ṣıfat Maḥmūd Ḫān-ı nīk-baḫt Zīb-āver-i dīhim u taḫt şāhenşeh-i deryā-nevāl İḥsānıdır ‘ayn-ı ḥayāt reyyān olup hep kā’ināt Bir ḳaṭredir Nīl ü Fırāt cūdıyle yād olsa mis̱āl Ḥaḳ şevketiŋ müzdād ede her ān u dem dil-şād ede Tevfīḳini müzdād ede dā’im o Ḥayy-ı Ẕū’l-celāl Fātiḥ Meḥemmed Ḫān iken ‘ālemlere sulṭān iken Bu çeşme cūşān iken gelmiş idi aŋa zevāl Şāh-ı cihānıŋ nāgehān ḫāṣ ḥarīminden hemān Dördüncü Ḳadın bī-gümān yapdırdı ol nigū-ḥisāl Rūḥ-ı şerīfiŋ şād edip hem çeşmesin ābād edip Aḳıtdı ṣuyuŋ yād edip ‘aṭşāna her rūz [u] leyāl Tārīḫ libāsın böyle biç bir mis̱li Fāyıḳ var mı hīç Dest-i du‘āyı aç gel iç bu çeşmeden ‘ayn-ı zülāl 1234