Ebu’l-ḫayrāt olan ‘Abdülmecīd Ḫān’ı kerīm Mevlā Mü’eyyed ḳıl maḳām-ı şevket ārāmında peyveste Ahālī Enderūn yekser olupdur muḥyī-i ḫayrāt Zamān-ı devletinde köḫne evḳāf oldu nev-reste Ki ez-cümle bu çeşmesārıŋ icrāsı ne ḫoş oldu Muḳaddem bir içim ṣu bulmaz idi bunda bir ḫasta Ḥayāt-ı cāvidān buldu maḥallāt cümleten ez-ser Ḫarāb-ābād iken ma‘mūr edince Şevḳnihāl Usta Selāmī geldi bir hātif dedi cevher gibi tārīḫ Ṣafā-yāb ber-beḳā ola sarāyda Ḫaznedār Usta 1264