Şehenşāh-ı cihān Sulṭān Selīm Ḫān-ı hümāyūn-fer Şu‘ā-yı pertev-i iclāline peyk-i ẓafer yāver Feżā-yı sīnesi gülzār-ı mażmūn-ı ma‘ānīdir Cihāna gelmemişdir böyle bir şāh-ı suḫan-perver Nigāhı māye-i iksīr-i cān-baḫş-ı sa‘ādetdir Künūz-ı cevher-i elṭāfınıŋ ḥasret-keşi ḳayṣer Yed-i tesḫīre al şimden gerü [hep] heft-eḳālīmi Olunca rāyet-iḳbāliŋe çün ‘avn-ı Ḫudā rehber Ṭulū‘-ı Mihrişāh’dan gün gibi ol māh-ı ġarrānıŋ Sipihre ṭāli‘-i mes‘ūdunu remz etdi Şeyḫ-ekber Bu ‘ālemde ḥabāb-ı āb-ı luṭfu olsa ger evzān Ne mümkündür derāhim ola aŋa baḥr ile hem ber Bu cāy-ı dil-küşāda yādigār olmaḳ için her-bār Derūn-ı enverinde ḫayli müddetdir olup mużmer Yapıldı fī-sebīli’llāh bu ās̱ār-ı cemīl el-Ḥaḳḳ Ola ḫoşnūd u rāżī ḫidmetinden rūḥ-ı Peyġamber Mes̱ūbāt-ı cezīlin Vālide Sulṭān-ı ẕī-şāna Hedāyā etdi rūḥ-ı pākine Şāh-ı bülend-aḫter Temāşā eyleyen züvvār du‘ā-yı ṣāḥibü’l-ḫayra Hemān elfāẓ-ı ma‘nāsın ṣu gibi eylesin ezber Ferāmūş etdi dilden çeşme-i ḫūrşīd ile māhı Bu dil-cū menba‘ı seyr eyleyip çarḫ-ı sitem-perver Şehīdān-ı ‘aṭāş-ı Kerbelā’ya eyleyip tebşīr Dedi Rıḍvān-ı Cennet işte mā nūş eyle gel Kevs̱er Nikāt-ı lafẓ-ı şīrīni çekerken saṭr-ı imlāya Kesildi ṣu duyunca leẕẕet-i vaṣfında ḳand-ı ter Çıḳıp kestirme yoldan raġbet etmezken terāzūya Ne tām ḳīrāṭ ile bulmuş ṣuyun nev-ma‘den-i gevher Ṣuyunca varmaḳ ister mācerāmız bundadır şimdi Olup ṣaḥn-ı çemende serv-ḳad nāzende bir dilber Bu dil-cū çeşmeye şāyeste Hātif böyle bir tārīḫ Küçükṣu verdi zīrā ḳıṭ‘a-i elmāsa zīb ü fer 1221