Menba‘-ı luṭf-ı mürüvvet çeşmesār-ı merḥamet Baḥr-i cūd u mekrümet cūş-āver-i mevc-i nevāl Şeh Selīm Ḥān-ı mekārim-perveriŋ hemşīresi Şāh Sulṭān-ı sütūde-menḳıbet ferruḫ-ḫıṣāl Māder-i şefḳat-nejādı Mihrişāh Ḳadın dirīġ Eyledi maġrib zemīn-i ḫāke çün kim irtiḥāl Verdi Ḥaḳ tevfīḳ sulṭān-ı mürüvvet-meşrebe Yaptı a‘lā böyle bir dil-cū sebīl-i bī-mis̱āl Ḳıldı rūḥ-ı māderin şādān bu cārī ḫayr-ile Beẕl edip ‘aynü’l-ḥayāt-ı himmeti icrāya māl İşte bu ra‘nā sebīl oldu dil-ārā ṭarḥ ile Sīne-i berrāḳın açmış dil-ber-i ṣāḥib-cemāl Seyr içün nūr-ı nigehler girdiler birbirine Nās anı zerrīn-şebīke eyler ??? kim ḫayāl Dīde-dūz-ı teşnegāndır sū-be-sū gözler müdām Tāsı ebnā-yı sebīle ‘arż eder āb-i zülāl Görse Mecnūn ṭāsı zencīrini zülf-i Leylīye Olmaz idi aġzı ṣuyun aḳıdıp āşüfte-ḥāl Yā İlāhī eyleye sulṭān-ı zī-şān dā’imā Ṣad hezārān böyle ḫayrāt-ı ḥisāne iştiġāl Geh leb-i Kevs̱er’de geh gülzār-ı ‘adn içre ḳıla Māderi her sū ḫırām-ı nāz ile ‘arż-ı cemāl Lūle-i ḫāmemden İḥyā oldu tārīḫi revān Şāh Sulṭān nev sebīl etti binā mā’ iç zülāl 1215