Sırr-ı Mevlānā-yı Rūm ʿĀdem Efendi kim odur Ḫānḳāh-ı Mevlevī’de mürşid-i ṣāḥib-reşād Tekyesinde var idi ṣuya kemāl-i iḥtiyāc Himmet ile ḳıldı dervīşānı memnūn-ı murād Sevḳ idüp bir sā’ī-i ḫayrāt ü ṣāḥib-ḳudrete Eyledi bu çeşmeyi bünyād ol merd-i cevād Ḥāliyā Maṭbaḫ Emīni ol kerīmüʾş-şān kim Meşreb u ḫulḳı ḥasen aġa-yi ḫāliṣ-iʿtiḳād Yapdı böyle ʿayn-ı dil-cū eyleyüp mālın sebīl İtseler nāmın revādur ḥaşre dek ḫayr ile yād Kevs̱er-i cennet gibi oldı muṣaffā ḥaḳ bu kim Kaʿbe-i ʿuşşāḳda bu çeşme-i zemzem-nijād Ḥabbeẕā āb-ı ḥayāt-efzā ki her bir ḳaṭresi Teşnegān-ı ʿāleme o idi ṣafā-baḫş-ı fuʿād Böyle ḫayruŋ ecrini taḥrīre imkān olmaya Olsa ger eşcār-ı ʿālem ḫāme deryālar midād Āb gibi dāʾimā ṭabʿı keder-yāb olmayup ʿÖmrüni ide ṣafālara Cenāb-ı Ḥaḳḳ ziyād Ey Nis̱ārī teşneler bu çeşmeye tārīḫ içün Didiler ʿayn-ı Ḥasan rūḥ-ı Ḥüseyn’i ḳıldı şād [10]59