Kemālāt-ı cihānıŋ merkezi Sulṭān Maḥmūd Ḫān Ḳalemde seyfde her türlü fende şāh-ı bī-hemtā Ayaḳ açtı yeŋiden vādī-i himmette şāhāne Buyurdu bil ki mülk ü devleti tecdīd ser-tā-pā Oḳ attı menzile biŋ iki yüz on beş buçuḳ ḫaṭve Resā olmuş degildi kimseler bu merkeze aṣlā Elinde ḫākī yayı var idi ḳavs-ı ḳuzaḥ-mānend Hevā gün doġrusuydu attıġı oḳ berk idi gūyā Erişsin menzil-i maḳṣūda Yā Rabb attıġı her oḳ Nişāngāh-ı ḫadeng ḥükmü olsun ser-te-ser dünyā Lisānım gerçi ḳāṣir söyledim Pertev iki tārīḫ Sütūn üzre yazılsa gösterir her mıṣrā‘-ı bālā Bu yerden attı oḳ sulṭān-ı kevn eslāfı hep geçti Hüner meydānına şāh-ı cihān ṭaş dikti zīb-efzā 1247