Menba‘-ı cūy-ı ‘adālet āb-ı rūy-ı salṭanat Ya‘nī Sulṭān Muṣṭafā Ḫān-ı felek-ḳadr-i celīl Ṣadr-ı ‘aṣrı āṣaf-ı ‘ahdi vezīr-i a‘ẓāmı Nāmdāş-ı faḫr-i ‘ālem Rāġıb-ı ḫayr-i cezīl Çeşmesār-ı birre cūy-ı himmetin icrā edip Yaptı dünyāda nice ās̱ār-ı maṭbū‘-ı cemīl İşte ez-cümle biri bu nev sebīl-i can-fezā K’oldu her bir lūlesi ‘aynen tüsemmā selsebīl Nüzhet işrāb eyle tārīḫin ‘uṭāşa sū-be-sū Aḳdı kevs̱er gibi bu āb-ı laṭīf oldu sebīl ed-dā’ī Ḥüseyin Ḳaşıḳçı-zāde Ta’mīr tārīḫ[i] Sene 1192