Menba‘-ı enhār-ı şevket āb-ı rūy-ı salṭanat Ġāzī Ḫān Maḥmūd-ı ‘Adlī-şān ü İskender-kemāl Efzalü’l-a‘māl saḳaü’l-mā ḥadīs̱in gūş edip Yaptı her sūda hezārān çeşme-sār-ı bī-mis̱āl Ḳıldı sīr-āb ‘ālemi āb-ı ḥayāt-ı himmeti Ṣu yerine eyledi ās̱ār-ı ḫayra ṣarf-ı māl Bu maḥalde mā-i cārī girye-i eṭfāl idi Düşte daḫı kimse ṣu görmek degildi iḥtimāl Emr edip bir çeşme-i dil-cū-teriŋ inşāsını Eyledi her sūyu da iḥyā o şāh-ı yem-nevāl Ḥaḳḳ ḳılıp taḫtında iḥyā ol ḫıdīv-i ‘ālemi Sāyesinde mülk ola ma‘mūr ilā yevmü’s-su‘āl Teşnegāna böyle ḳıl tārīḫini Vāṣıf beyān Nāsa Ḫān Maḥmūd icrā eyledi mā-i zülāl 1235