Menbaʿ-ı cūd u kerem ḳulzüm-ı deryā-yı himem Mālik-i ḥüsn-şiyem zīver-i silk-i vüzerā Ṣadr-ı Cem-kevkebe hem-nām-ı Ḫalīlü’r-Raḥmān Ki odur mā’ide-baḫşā-yı gürūh-ı fuḳarā Maḳsem-i āb gibi neşr-i keremdir kārı N’ola devrinde ṣuyun bulsa cihān ser-tā-pā Ne ʿaceb oğlu daḫi mā’il-i ḫayrāt olsa Çünki evlāddadır sırr-ı vücūd-ı ābā Vālid-i mācidine pey-rev olup el-ḥāṣıl Yaptı bu çeşme-i dil-cūyu muṣāḥib pāşā İsteriz Ḥaḳ’tan o düstūr-ı cemīlü’ş-şiyemi Eylesin ṣıḥḥat-ı cāvīde muvaffaḳ Mevlā Dedi bu mıṣraʿ-ı bālā ile Raḥmī tārīḫ Zemzem’i nāsa sebīl etti Meḥemmed Pāşā 1141