Selīm Ḫān-ı keremver kām-yāb etdikde devrānı Cihānıŋ intiẓāma tutdu yüz ḥāl-i perīşānı Müceddid olduğu dünyā vü dīne gūnden eẓherdir Odur ṣāḥib-ḳırān-ı nev-ẓuhūr-ı nesl-i ‘Os̱mānī Cihānı yapdırıp ma‘mūre-i emn ü amān eyler Yıḳar a‘dā-yı dīniŋ başına dünyā-yı vīrānı Niẓām-ı nev verip tecdīd eder bünyān-ı iḳbāli Bunu ilḥāḥ eder da‘īm oŋa tevfiḳ-i Yezdānī Keremde pehlivāndır ḥamlesinde şīr-i ġarrāndır Sözünde ḳahramāndır vaṣf olunmaz şevket ü şānı Bilir tertīb-i devlet resmini baḫt-ı hümāyūnu Mülük-i sālife ṣan bundan öğrenmiş cihānbānī Ḳılıp ta‘yīn-i ḫiḏmet farḳ ü temyīz eyledi bir bir Gürūh-ı ‘askeri ve zümre-i a‘yān u erkānı Bu divāngāh-ı ‘ālīyi bu resme eylemek ta‘mīr Meger lāzım değil miydi açarsaŋ çeşm-i im‘ānı ‘Aceb ṭarz-ı bülende ḳoydu el-ḥak eyleyip tekmīl Niẓām-ı dīni resm-i devleti nāmus-ı şāhānı Mu‘allā ḳubbe-i eflāki gūyā indirip ḫāke Ḥarīminde nümūdār eyledi ṣaf ṣaf sürūşānı Temāşāsında maḥşergāh-ı dehşet ‘aks eder cāna Der ü dīvārı nüẓẓāra olup mir‘āt-ı ḫayrānī Ḥużūra yüz süren erkān-ı devlet çarḫ-ı rıf‘atden En evvel seyr ederler ḫāk-būs-ı mihr-i tābānı Bu resm-i nev-ẓuhūr enmūzec olsun çeşm-i a‘dāya Cihād esbābını hem böyle tanẓīm eyler ‘irfānı O bir şāh-ı cihān-ı rüşd ü himmetdir ki el-ḥāṣıl Bulunmaz lāciverdī ḳubbeniŋ altında aḳrānı Çıḳıp ḳānūn-ı devlet perdeden olmuşdı bī-āheng Şifā-sāz oldu iḥyā eyledi Sulṭān Süleymān’ı Sükūn-ı pür-temekkündir ‘alāmet ḥamle-i şīre Bu ārām etdirir a‘dā-yı dīne teng meydānı Tesettür ḳılsa ṭopun sīnesinde gülle aldanma Eğer gürlerse gürler ra‘d u berḳ-i ḳahr-ı Sübḥānī Ne dem endīşesi tedbīr ile başlarsa tesḫīre Alır iḳlīm-i ġayb-ı lā-mekānı mülk-i imkānī Hemīşe ẕātına iḳbāl ü şevketle murādınca Mübārek ede Mevlā yapdığı ās̱ār u ‘ümranı Edip te’yīd re’yin mu‘cizāt-ı seyyidü’l-kevneyn Kerāmāt-ı bülend-i evliyā olsun nigehbānı Füyūż-ı sırr-ı ilhāmiyle Ġālib geldi bir tārīḫ Selīm Ḫān yapdı hem-ṭāḳ-ı felek bu cāy-ı dīvānı 1207