Tā ebed ʿAbdülmecīd Ḫān ola bā feyż-i İlāh Nūr-ı miḥrāb-ı ḫilāfet cāmiʿ-i ādāb-ı dīn Ḳalb-i pākin eylemiş Ḥaḳ Ḥażret-i peyġambere Dāʾimā iḫlāṣ ʿarżiyla mebāhī vü yaḳīn Dūş-ı iclāli şeref-baḫş-ı s̱iyāb-ı salṭanat Olalı düşmez elinden dāmen-i şerʿ-i mübīn Ḥırḳa-i sündüs-i ṭarrār şāh-ı vālā-yı rusül Cā-nişīn olmuşdu bunda ʿizz ile nice sinīn Eyleyip taʿẓīm ü ḥürmet işbu cā-yı ekreme Cāmiʿ hem hücre-i pākīzesin yapdı metīn İki tārīḫ-i güher-pīrāyeyi Zīver ḳulu Çekdi zer-tār-ı niẓām-ı naẓma çün dürr-i sīmīn Ḫırḳa-i pākiŋ risālet-mesnedin bu cāmiʿin Şāh-ı dīn ʿAbdülmecīd Ḫān ḳıldı bünyād ü raṣīn Ḫāk-pā-yı evliyā Seyyid ʿİzzet Muṣṭafā 1267