Kemānkeşlikde yektā Ḥażret-i Sulṭān Maḥmūd Ḫān Bu meydān-ı hünerde ṭaş dikdi çoḳ nişān bozdu Selefde pehlivānlar birbirin sebḳ etdiler gerçi Ser-ā-pā bunca menzilgāhı ḳangı pehlivān bozdu Biri bu menzil-i meşhūr idi biŋdoksanüç ḥaṭve Bunu tā onsekiz gez geçdi ol şāh-ı cihān bozdu Bu rütbe merkez-i iʿcāza vāṣıl olmadı kimse Kemān-keşler bu yolda ḫayli oḳ ḳırdı kemān bozdu Çü taḳvīm-i kühen çok ḥaşv-i zā’id eyledi imḥā Nice ādāt-ı nā-hemvārı pey-der-pey hemān bozdu Ḫudā ḳılsın mü’eyyed ẕātını te’yīd ü nuṣretle Denilsin her ṭarafda ḫaṣmın ol ṣaḥib-ḳırān bozdu Bu tārīḫe gelince kimse ḳādir olmamış Pertev Bu ʿAbdullāh Efendi menzilin Maḥmūd Ḫān bozdu 1250 Ketebehū el -abdu’d-dāʿī Meḥmed Ṣādu’llāh gufira lehu