Cenāb-ı ḳuṭb-ı devrān ḥażret-i Sulṭān Maḥmūd Ḫān Ki nūr-ı çehre-i pākī eder pertev gedā māhı Gelip nüzhetgeh-i Gökṣu’ya gül-geşt ederek bi’l-ʿizz Şu şevḳ-efzā çemenzār-ı laṭīf oldu ḳarargāhı Olup meşḥūdu ki devlet ḳapudānı bu menzilde Tüfenk endaḫt edüp urmuş sebū ber-vech-i dil-ḫvāhī Sebū etdirdi naṣb-ı ḳūh daḫi ebʿad hemān ol şeh Hümāyūn destine aldı tüfenk-i saḥt ü cāngāhı Ḳılıp perrān ḳurşun çün ʿuḳāb bālā-yı ḳūhsāra Sebūyu lāne-veş etdi perīşān ẕāt-ı āgāhı Ḳapudānıŋ nişān-ı nām ü şān ü menzili ol dem Nişān verdi ʿademden buldu tā kaʿr ü bün-i cāhı Sebū teşḫīṣ olunmaz menzil-i kesrinde ol şāhıŋ Kerāmetdir bu emr-i ṣaʿb fikr et ḳudretu’llāhı Sütūn-ı Kehkeşān bu menzile seng-i nişān olsun Ki gerdūn pāyedir yoḳdur bunuŋ ems̱āl ü eşbāhı Hayāt-ı sermediyle Ḥaḳḳ anı etsün ferāḫ-ālūd Hemīşe şuġl ola gāh ḥaṭṭ ü geh esb ü tüfenk gāhī Ḳazılsın sikke-āsā mermere ʿĀrif bu ḫoş tārīḫ Zihī ṭaş dikdi meydān-ı hünerde ālemiŋ şāhı 1226 el-ʿabdü’d-dāʿī Yesārīzāde Muṣṭafā ʿİzzet ġufira lehumā