Ḳıldı īfā ḥaḳḳını Maḥmūd Ḫān Māderiyçün eyleyip iḥyā sebīl Etmek üzreyken o ümmü’l-müʿminīn Fī-sebīlu’llāh cūdın selsebīl Ārzū-yı ḥavż-ı Kevs̱er eyleyip Gitdi ol ṣıddīḳa-i Zehrā-ʿadīl Evvel Allāh ṣoŋra nūr-ı çeşmini Eyledi ḫayrātın icrāya vekīl Ḫayr-ı cārīsin şeh-i şevket-meʾāb Yapdırıp aldı oŋa ecr-i cezīl Duysa bu āb-ı ḥayātı bulmaġa Ḫıżr’ı İskender yine eyler delīl Āb-ı cennet oldıġında şüphe yoḳ Var mizācında ṣafā-yı zencebīl Eylemiş ḫāṣıyyet-i iksīr-veş Ḳaṭresin Mevlā şifā-sāz-ı ʿālīl ʿAyn-ı raḥmet aḳdı sūy-ı Fātiḥ’e Sū-be-sū içdikçe ebnā-yı sebīl Māder-i sulṭān-ı ʿālem ḫayr ile Yād olup şād eyleye Rabb-i celīl Aşdı miḳyās ḳalemden sözleriñ Cūşa geldiñ ʿİzzetā mānend-i Nīl Ehl-i cennet söylesin tārīḫini Vālide sulṭāna kevs̱erdir sebīl 1233