Ebū’l-fütūḥ Süleymān Ḫān-ı Ḳānūnī Edip bu ma‘bedi şehzādesi içün inşā O şāhzādeniŋ ism-ı şerīfine nisbet Ḳonuldu nāmı Cihāngīr Cāmi‘ī ḥattā Cenāb-ı şeyḫ-i mükerrem Ḥasan Efendi kim Yegāne pīr-i reşādet-semīr idi ḥaḳḳā Verip bu cāya şeref biŋ yigirmi sālinde Maḳāmın etti tamām elli dört yıl iḥyā Ṭarīḳ-i feyż-es̱er Ḫalvetīden irşādı Nice mürīde verirdi niṣāb-ı ‘izz ü ‘alā Maḥall-i ẕikr ü ‘ibādet iken bu cāy-ı laṭīf Geçüp sinīn edip ol ẕāt-ı ekmel ‘azm-i beḳā Zamān zamān daḫi beş def‘a muḫteriḳ oldu Ḫudāyā şükr bu kerre yine olundu binā Baḳ işte sāye-i ‘Abdü’l-ḥamīd Ḫānī’de ‘İmārı eskilerden de oldu çoḳ a‘lā Ṣalāt-ı ḫamsede her ẕikr-i Ḥaḳ aḳībinde Edilsin ol şeh ẕī-şāne bunda ḫayr du‘ā Senīḥ şimdi şu altıncıdır dedim tārīḫ Becā yapıldı metīn işbu cāmi‘-i ra‘nā