Menār-ı cāmiʿ-i ḳudret medār-ı maḥfil-i şevket Şehenşāh-ı cihān-ı zamān Sulṭān Maḥmūd-ı cihān-pīrā O şāhıŋ etmede ter-destī-i miʿmār-ı iḳbāli Niẓām-ı nevle bu vīrān binā-yı ʿālemi iḥyā İki cānibden etmekde cihānı ġarḳa-i inʿām Edip baḥr u ber üzre feyż-i iḥsānın o şeh icrā Yapıp bu cāmiʿi dīvān-ḫāne ittiṣālinde Nesīm-i ḫayr ile deryā-yı luṭfun ḳıldı mevc-efzā Ne cāmiʿ lücce-i raḥmetde nev-fülk-i ʿibādetdir Namāz-ı ʿasker-i baḥrī olunsun anda hep īfā Münevverdir ḥarīmi çün dil-i rūşen-żamīrān kim Olur revzenleri ḫurşīd ü māha maṭlaʿ-ı ġarra Cenāḥaynı olur ebvābına dest-i duʿā elbet Edince maḥfil-i bālāyı ol şeh lāne çün ʿanḳā Ḫaṭīb-i minberine pāye-i eflāk olup ervāḥ Olurlar ol şehiŋ ḫayr-ı duʿāsıyla nev-ārā O şāha Çār-yarıŋ himmeti olmaḳdadır yāver Bilād-ı rūb-ı meskunu eder tesḫīr ser-tā-pā Bu tārīḫim anıŋçün oldı Zīver çār-rükn üzre Binā-yı şāh-ı deryā-cūddur bu maʿbed-i raʿnā 1246