Olup bir bānī-i s̱ānī ʿināyet eyleyip Sübḥān Ḫarāba yüz çevirmişken bu dergāhı edip inşā Esāmī Şeyḫ el-Ḥācī Meḥemmed hem Niyāzī’dir Bu er bir mürdegāndır gerek ẓāhir gerek baṭnā Daḫi hem bende-i Āl-i ʿAbā muḥibb-i Ṣādıḳ’dır O şāhlar şāhına iḳrār verip cān eylemiş ihdā İmām ʿAlī Mūsā er-Rıżā’durur hem cedd-i vālāsı Ki Āl-i Aḥmed-i Muḫtār imām-ı müʾminīn Ḥaḳḳā Bu ẕāt-ı muḫterem ḳırḳ üç sene hem post-nişīn olmuş Olup bir hādī-i rehi ḥaḳīḳat ol dil-i dānā Cihān ḳuṭbuna pek iḳrāb olup ol bezm-i vaḥdetde Yedinden cām-ı vaḥdet nūş edenler oldular iḥyā Nihāyet gūşuna çekdi ḥiṭāb-ı ʿirci’ī erdi O dem rūḥu edip pervāz olupdur vāṣıl-ı Mevlā Ḥaḳīḳat ṣāf cevherle dedim tārīḫin ey Mebnī Ḫudā ḳabrini eylesin sarāy-ı cennetüʾl-mevā 1314