Zīb-i evreng-i ḫilāfet nūr-ı ṣadr-ı salṭanat Ḥażret-i ʿAbdülmecīd Ḫān şehriyār-ı kām-bīn Ṭabʿıdır ṭuġra-yı ġarrā-yı menāşīr-i kerem Ẕātıdır ʿālī-berāt-ı iftiḫār-ı müslimīn Emne taḥvīl edeli dehri ruʾus-ı ʿadlile Dedi dīvān-ı hümāyūnuŋ görenler āferīn Rubʿ-ı meskūn çār-dīvār-ı binā-yı mülküdür Saḳfıdır bālā-yı saṭḥ-ı āsumān-ı heftümīn Ol şehiŋ emr-i hümāyūnu olup ʿālem-muṭaʿ Etmede taḥsīn-i iclālin selāṭīn-i güzīn Bu sarāyı eyledi ol şeh reṣānetle binā Ḳıldı ṣadr-ı aʿẓam-ı ẕī-şānını anda mekīn Bunda tā kim yazıla menşūr-ı ʿadl-i pādişāh Dāʾimā ol şāha tevfīḳin Ḫudā ḳılsın muʿīn Çākeri Zīver mücevher söyledi tārīḫini Bāb-ı ʿĀlī’sin şehenşāh-ı cihān yapdı metīn 1259 Ketebehu Yesārī-zāde Muṣṭafā ‘İzzet ġufire lehümā