Vāżıʿ-ı üss-i ḳavānīn-i niẓām-ı mülk ü dīn Ḥażret-i ʿAbdülmecīd Ḫān ẓıll-ı Rabb-i Müsteʿān Salṭanat bünyānınıŋ olmuş ʿimādı himmeti Olmada ṭāḳ-ı bülend-i mecdi reşk-i āsumān Ol ḳadar muḥkem ki dīvān-ı metīn-i şevketi İnḥirāf etmez görürsün ḥaşr olunca ins ü cān Ol şehenşāh-ı müceddid-menḳabetdir şübhesiz Ḥāmī-i aḳṭāb u evtād-ı cihān ṣāḥib-zamān Eyleyip miʿmār-ı iʿmār-ı memālik ʿadlini Köhne dünyāya yeŋiden verdi zīnet bī-gümān Kār-gīr etse nola ol şeh binā-yı mülkünü Dād-gerlikde ṣalābet gösterir baḳ her zamān Çend-sāl aḳdem ḳażā-yı āsumānīden gece İḥtirāḳ etdi bu dār-ı āsāfī çün aḫterān Bir zamān ḳaldı dil-i vīrāne-i ʿāşıḳ gibi Göricek ḳıldı teraḥḥum ḥāline şāh-ı cihān Yanmamaḳ üzre bināsı kār-gīr olsun deyü Eyleyüp fermān ḳıldı dehre iḥsānın beyān Yapdı bāb-ı āsāfın evvelkinden aʿlā metīn Eyleyip bu bābda luṭf ol Süleymān-ı zamān Sāye-i şāhānesinde öyle maʿmūr oldu kim Zīnet-i bünyānına reşk etmede ḳaṣr-ı cinān ʿAhdine maḫṣūṣ ancak böyle zībende binā Mis̱li yoḳ bir şāh-ı ẕī-şān oldugu günden ʿayān Ḥaşre dek Ḥaḳ be-karār etsin binā-yı şevketin Ẕātı olsun iftiḫār-ı millet-i İslāmiyān İki tārīḫ-i güher-pīrāyesin Zīver ḳulu Ṭāḳ-ı bāb üzre duʿā-yı ḫayr edip ḳılsın nişān Şevket ü ʿömr-i füzūn-ter vere Bārī dāʾimā Etdi Bāb-ı ʿĀlī’yi ābād ḫāḳān-ı cihān 1259