Şehriyār-ı dīn ü devlet şāh-ı Mehdī-menḳabet Pādişāh-ı Ḫıżr-himmet dāver-i Īsā-nefes Devr-i ‘adlinde o sulṭān-ı ‘adālet-pīşeniŋ Yoḳ cihānda hīç bir ḫāne-ḫarāb āzürde kes Nūr-ı isti‘dād-ı ẕātından olur ṣubḥ u mesā Pertev-i mihr-i tecellī nūr-ı ‘irfān muḳtebes Ḥażret-i Maḥmūd Ḫān kim her ġazāsında olur ‘Asker-i manṣūruna kerrūbiyān imdād-res Ser-be-ser iḳlīmini ma‘mūr ede ‘ömrün füzūn Budur işte rūz u şeb Ḥaḳḳ’dan recā vü mültemes ‘Ayniyā oldu ḥużūr-ı pādişāhīde pesend Bu iki tārīḫime tāc-ı mücevher dense bes Etti fes-ḫāne binā Sulṭān-ı Maḥmūdü’l-ümem 1252 Yapılıp iclāl ile fes-ḫāne çıḳtı başa fes 1252