İmām-ı cāmi‘-i ümmet ḫaṭīb-i minber-i īmān Emīrü’l-mü’minīn ‘Abdülḥamīd Ḫān-ı melik-‘unvān Du‘ā-yı ḫayrı ḫalḳa beş vaḳitde farż-ı ‘ayn oldu Nice evḳāf u ḫayrāta muvaffaḳ eylemiş Yezdān Emīrgūn ṣāḥasın ḫālī görüp ās̱ār-ı ‘umrāndan Velīkin her maḥallin iltifāt u raġbete şāyān Mükemmel cāmi‘ u ḥammām u menziller bināsiyle Yeŋiden bir güzel şehr-i dil-ārā eyledi bünyān Hümāşāh Ḳadın ol kim māder-i Sulṭān Meḥemmed’dir Bi-emri’llāh edince her biri ‘azm-i reh-i rıḍvān Edip anlara bu nev cāmi‘i ihdā s̱evābıyla İkisiniŋ de rūḥ-ı pür-fütūḥun eyledi şādān Zīhī şefḳat mürüvvet kim muḥabbet ettigi ẕātı Vefāt eylerse de etmez ferāmūş ol şeh-i ẕī-şān Ne cāmi‘ kim muṣallīler olup müstaġraḳ-ı envār Ederler revzeninden gülsitān-ı cenneti seyrān Serīr-i salṭanatda pādişāhı Ḥaḳḳ edip dā’im Vere şehzādegān u duḫterāna ‘ömr-i bī-pāyān Dedi tārīḫ-i itmāmın kemīne bendesi Tevfīḳ Yapıldı ma‘bed-i nev Ḥaḳḳ ede ecr u s̱evāb iḥsān 1196 [1782]