Çeşmelerden kim leb-ā-leb pür ola bu ḫavż-ı cān Cūş eder dil meyl idüp aḳar ona rūḫ-ı revān Ḳılṣa devletle bu cāy-ı ʿizzete ol şeh nişīn Burc-ı ābı güyiyā menzil ider şems-i cihān Taḫt-ı devlet ṣadr-ı ʿizzet ḳaṣr-ı rifʿāt cāy-ı ḫāṣ Ḥaḳ mübārek eyleyüp gelsin o şāh-ı kām-rān Ṣu gibi evṣāf-ı şāhı ezber itmişdür meger Aġız açup çeşmeler elḥān ile oḳur revān Ḳaṭre-i cūdıyla nola bendesin iḥyā ede Zindedür çün āb-ı luṭfıyla o şāhuŋ ins ü cān Seyr idüp ās̱ārını Dāʿī didi ilhām ile Tārīḫini pāk raʿnā çeşme-i şāh-ı cihān