Maẓhar-ı fetḥ ü ẓafer ḳuṭb-ı meġāzī-pīrā Ḫusrev-i ḳalʿa-güşā Ḥażret-i Sulṭān Maḥmūd Saʿy-i bisyār ile ṣarf eylemede evḳātıŋ Cemʿ-i ālāt-ı cihāda o şeh-i dād-nümūd Döndü altun ṭopa devrinde onuŋ Ṭop-ḫāne Zīb ü zīverle olup ṭarḥı metīn ü meşdūd Ne ḳadar cāy-ı mühimmāt-ı ġazā kim vardır Mā-ḥaṣal oldu zamānında cedīd ü bih-būd İşte ez-cümle bu beytü’ş-şeref-i esliḥayı Ḳıldı terfīʿ edip eyvān-ı siphre maḥṣūd Ḳalıp aʿdā gibi olmuşdu ḫarāba müşrif Gerdiş-i dehr ile aḥşābı olup ḫāk-ālūd Dedi kim ḳullarımıŋ cāy-ı mühimmātından Ne revādır ki ola revnāk-ı ʿumrān nābūd Eyleyip ḥāṣılı tecdīdine fermān etdi Kār-gīr olmaġ içün emr-i hümāyūnu vürūd O Süleymān-ı zamān āhene ġarḳ etdi onuŋ Der ü dīvārını mānende-i zırh-ı Dāvūd Cebe ṣatsa nola gerdūne mübahāt ederek Rifʿat-ı şān ile bu beyt-i mühimmāt-cünūd Olmada ẕirve-i bāmında o fānūs-ı laṭīf Hem-çü ḫurşīd-i żiyā-baḫş-ı felek şevk-efzūd Sen de inṣāf ḳıl ey Zāl-ı sipihr-i fertūt Ḳanġı kişverde bu ḥāletleri etdiŋ meşhūd Böyle şāhinşeh-i ẕī-şānıŋ ederse şāyān Rūz u şeb medḥ ü s̱enāsıyla cihān güft ü şünūd Düşmenin kahr edip Allāh livāsın manṣūr ʿÖmrün efzūn ede devletle Ḫüdā-yı maʿbūd Oldu tecdīdine tārīḫ-i bihīn ey Rahmī Ḳıldı bünyād cebe-ḫāneyi Sulṭān Maḥmūd 1157