Maṭlaʿ-ı ḫurşīd-i şevket şehriyār-ı maʿdelet Bānī-i bünyān-ı devlet ḫādim-i Beytü’l-Ḥarām Vāris̱-i mülk-i milel ser-tāc-ı şahān-ı düvel Ẓıll-i Yezdān-ı ezel dādār-ı İskender-ġulām Dāver-i devrān Sulṭān Muṣṭafā Ḫān kim onuŋ Tāc-dārān-ı selefde görmedi mis̱lin enām Eyleyip ṣarf-ı nüḳūd-ı himmet-i şāhenşehī Etmede ʿumrān-ı dehri her dem aḳṣā-yı merām İşte ez cümle bu Dīvān-ı Hümāyūn mevḳıʿin Seyredince saḳf-ı eyvānın o Cem-cāh-ı be-nām Etmemiş oŋa selāṭīn-i selef ʿaṭf-ı nigāh Maḥv olup as̱ār-ı resm-i naḳş-ı zer-kārı tamām Ḳıble-i şāhān-ı ʿālem naẓragāh-ı ḫalḳ iken Oŋa şayān u sezādır kim ola pür iḥtişām Emr edip hedmin binā-yı köhne-ṭarḥ-ı saḳfınıŋ Ṭarz-ı üslūb-ı ḳadīmin eyledi tecdīd tamām