Ḥazret-i ʿAbdülmecīd Ḫānı ilā yevmi’l-ḥesāb ʿÖmr ü şevketle Ḫüdā taḥtında ḳılsın kām-yāb Pīr Maḥmūd-ı Hüdāyī’niŋ ʿulüvv-i himmeti Āsitānın eyledi maʿmūre vü zerrīn-ḳıbāb Sa’y ile kesb-i ṣafā ḳıl kim bu dergâh-ı bülend Kaʿbe-i ʿuşşāḳdır olmuş maṭāf-ı şeyḥ ü şāb Baş keser bu bāba rūy-ı mihrini ferş eyleyip Ḳad-ḫamīde olmuş anıŋçün sipihr-i bī-ṭınāb Bendesin envār-ı hū ile ḳılıp rūşen-çerāġ Ol ʿAzīz-i Celvetī eyler derūnın lemʿa-tāb Cūy-bār-ı feyz ü himmet kim der-i iḥsānıŋ Çeşme-sār-ı cānibeyninden revāndır āb-ı nāb Levḥ-i bāba yazdı bir maṭlaʿ Senīḥ-i kemterīn Ḳıldı her mıṣraʿda bir tārīḫ terḳīm ü ḥesāb Oldı dergâh-ı Hüdāyī bendeye ḫayrü’l-meʾāb Ṣıdḳ ile gel āsiṭān-ı ḳuṭb-ı ʿālemdir bu bāb 1272 [1855-56]